Καππαρόκουµπα Σαντορίνης στιφάδο µε κρεµµυδάκια
16/03/2014
Φεστιβάλ Ελληνικής Γαστρονομίας
17/03/2014

Ζελέ κυδωνιού

Τρώγεται ως έχει, αλείφεται στο ψωμί, αλλά μπαίνει και ως γέμιση στην πάστα φλώρα ή στα μπισκότα

Φωτογραφία: Γιώργος Δέτσης, εκτέλεση συνταγής: Βίκυ Κουμάντου

Από αυτά τα κάπως αδικημένα φρούτα, φτιάχνω ζελέ και με την ψίχα τους κάνω καραμελίτσες χωρίς χρώματα και συντηρητικά που τις δίνω άφοβα στα παιδιά μου.

Διαλέγω κυδώνια ώριμα, αλλά όχι παραγινωμένα, τα σκουπίζω καλά με ένα πανί για να αφαιρέσω το χνούδι και τα καθαρίζω με ένα λεπτό μαχαίρι. Κρατάω τα φλούδια και τα κουκούτσια μέσα σε τούλι και τα ζυγίζω όλα μαζί. Τα βάζω όλα σε μια λεκάνη, τα σκεπάζω με κρύο νερό και τα αφήνω για 24 ώρες.

Την επομένη, μεταφέρω όλο το περιεχόμενο της λεκάνης σε μια κατσαρόλα με ξύσμα από1 λεμόνι (βιολογικό) ανά κιλό φρούτων. Βράζω ώσπου να μαλακώσει το κυδώνι. Κατόπιν αφαιρώ το τούλι με τα φλούδια και τα κουκούτσια και περνάω το κυδώνι από σουρωτήρι κρατώντας το ζουμί σε ένα μπολ. Πατάω ελαφρώς τα φρούτα για να μαζέψω όσο το δυνατόν περισσότερο ζουμί, χωρίς να περάσει καθόλου ψίχα.

Ζυγίζω το υγρό, το ρίχνω στην κατσαρόλα μαζί με ζάχαρη ίσου βάρους και τα βράζω σε χαμηλή φωτιά. Ανακατεύω συνεχώς με μια ξύλινη κουτάλα. Αρχικά οι φουσκάλες είναι μεγάλες και μετά γίνονται πολύ μικρές. Για να δω αν είναι έτοιμο, παίρνω ένα παγωμένο – από την κατάψυξη – πιατάκι και ρίχνω επάνω του μια σταγόνα ζελέ. Αν δεν «τρέχει», είναι έτοιμο, αλλιώς το ξαναβάζω στη φωτιά. Γεμίζω αμέσως γυάλινα βάζα με το ζελέ και τα κλείνω καλά. Το ζελέ κυδωνιού πήζει όταν κρυώσει και έχει ένα πανέμορφο, βαθυκόκκινο, γυαλιστερό χρώμα. Διατηρείται σε δροσερό μέρος όπως ακριβώς η μαρμελάδα.

Όπως δημοσιεύθηκε την 2/10/13 στο : http://www.tovima.gr/vimagourmet/recipes/article/?aid=532896&wordsinarticle=